:::: منو ::::

انتشارات ناهید

معرفی کتاب‌های منتشر شده

برچسب پست ها / هنری میلر

  • تیر ۳۱ / ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها برای شیطان در بهشت بسته هستند
رمان ، داستان کوتاه, رمان‌های ترجمه

شیطان در بهشت

کتاب شیطان در بهشت، نوشتهٔ هنری میلر، ترجمهٔ بهاءالدین خرمشاهی و نازی عظیما

شیطان در بهشت

هنری میلر

ترجمهٔ بهاءالدین خُرَمشاهی و نازی عظیما

هنری میلر Henry Miller نویسندهٔ سختکوش و پرکار آمریکایی کمابیش همهٔ آثارش پرده‌درانه و زندگینامه‌ای است. منتقد کبیر شیوهٔ زندگی آمریکایی است و به قول خودش نوعی آنارشیسم صلح‌جویانه دارد. اغلب آثارش به‌خاطر بی‌باکی تعبیرات و وقاحت‌نگاری بی‌اندازه‌اش در آمریکا و انگلستان ممنوع الانتشار بود (تا ۱۹۶۰). سبکش/ نگاهش آمیزه‌ای از رئالیسم/ سورئالیسم و ناتورالیسم است، غالباً گویی مستندنگاری می‌کند و زندگینامهٔ خودنوشت می‌نویسد. از بیش از ۶۰ کتاب او بیش از ۵-۶ اثر را نمی‌توان به فارسی ترجمه کرد. به‌خاطر همان بی‌پروایی‌های قلمی‌اش.

دو کتاب مدار رأس السرطان، و مدار رأس الجدی (معروف به مدارین)، نیز سه‌گانهٔ تصلیب خون چکان معروف‌ترین آثار اوست. آنچه از او می‌توان به راحت به فارسی ترجمه کرد سفرنامهٔ یونان، برجسته‌ترین کتاب‌ها در زندگی من و همین چهار اثر نسبتاً کوتاهی است که با عنوان شیطان در بهشت فراهم و در این کتاب عرضه شده. به جای معرفی پژوهشگرانهٔ او زندگینامهٔ خودنوشت کوتاهش (در ۹ صفحه) در آغاز کتاب حاضر ترجمه شده. علاوه بر شیطان در بهشت، در این اثر رسالهٔ ژرف‌اندیشانهٔ تأملی بر مرگ میشیما (نویسندهٔ بزرگ معاصر ژاپنی که در ملأعام در میدانی پرجمعیت به رسم غریب و کهن ژاپنی با شمشیر خودش را کشت، چند اثرش به فارسی ترجمه شده) آمده است. همراه با لبخند در پای نردبان که شاعرانه‌ترین اثر اوست، و تأملاتی بر نویسندگی که در اثر اخیر همراه با پیامدی کوتاه ترجمهٔ خانم نازی عظیماست.

«هدف من از نویسندگی، مستفر کردن واقعیتی بزرگتر است. من نه رئالیسم و نه ناتورالیست. من از زندگی می‌نویسم. از زندگی نوشتن فقط با به کار گرفتن عوالم خواب و سمبول‌های دیگر میسر است. من نویسنده‌ای هستم عمیقاً متافیزکی، و استفاده‌ای که از حادثه‌ها و نمایش و تشبیه می‌کنم، بهانه‌ای است برای مطرح کردن مسائل عمیق‌تر. من با پورنوگرافی مخالفم و با وقیح‌نویسی و هتاکی موافقم. بیشتر از هر چیز طرفدار تخیل و خیال‌بافی و آزادی‌هایی که خیالش را هم نکرده‌ایم، هستم. من تخریب را به نحو سازنده‌ای ــ کمابیش به شیوهٔ آلمانی‌ها ــ به کار می‌برم، اما همیشه به یک هماهنگی واقعی و صلح و سکوت درونی توجه دارم»

هنری میلر

(۱۸۹۱-۱۹۸۰)