پنج مصاحبهٔ پاریس ریویو
پنج مصاحبهٔ پاریس ریویو
گفتگو با: کارلوس فوئنتس، دیوید ممت، چینوآ آچبه، امبرتو اکو، کازوئو ایشیگورو
گزینش و ترجمه: نیلوفر معتمد
پاریس ریویو یکی از معتبرترین نشریات ادبی آمریکا و جهان است که نخستین شمارهاش بهار ۱۹۵۳ در نیویورک منتشر شد. بسیاری از نویسندگان و شاعران برجستهٔ جهان آثارشان را در این فصلنامه منتشر کردهاند. با این حال، آنچه این نشریه را نسبت به سایر مجلههای ادبی پرآوازهتر ساخته، بخشی از آن با عنوان «هنر داستان» است که به گفتوگو با نویسندگان و شاعران برتر جهان اختصاص دارد. در این کتاب مصاحبههای این نشریه با کارلوس فوئنتس، دیوید ممت، چینوآ آچبه، امبرتو اکو، کازوئو ایشیگورو منتشر شده است.
در بخشی از مصاحبهٔ امبرتو اکو با این نشریه چنین میخوانیم:
«اگر منظورت از روشنفکر کسی است که فقط با سرش کار میکند و نه با دستهایش، در آن صورت کارمند بانک روشنفکر است و میکل آنژ نیست. این روزها با وجود کامپیوتر، دیگر همه روشنفکر هستند. بنابراین فکر نمیکنم هیچ ارتباطی با حرفهٔ فرد یا طبقهٔ اجتماعیاش داشته باشد. به نظر من هر کسی که با استفاده ازخلاقیت اش دانش نوینی خلق کند، روشنفکر است. کشاورزی که متوجه میشود از طریق پیوند جدیدی میتواند به گونهٔ نوینی از سیب دست پیدا کند در آن لحظه یک فعالیت روشنفکرانه انجام داده. در حالی که استاد فلسفهای که تمام عمرش به تکرار سخنرانی دربارهٔ هایدگر میپردازد، روشنفکر محسوب نمیشود. خلاقیت نقادانه – نقد آنچه انجام میدهیم، یا یافتن راه بهتری برای انجام آن – تنها نشانهٔ عملکرد روشنفکرانه است.»
لینک معرفی این کتاب در روزنامه شرق: