حافظ

نوشتهٔ بهاءالدین خرمشاهی

حافظ یکی از آثار پرشمار بهاءالدین خرمشاهی درزمینهٔ حافظ‌پژوهی است. همین اصطلاح «حافظ‌پژوهی» را او باب کرده است. استاد دکتر منوچهر مرتضوی، بنیان‌گذار حافظ‌شناسی نوین ایران، کتاب حاضر را در جنب آثار دیگر مؤلف ــ ازجمله حافظ‌نامه (چاپ هفدهم، ۱۳۸۵) و ذهن و زبان حافظ، اثری برجسته و متفاوت شمرده است.

در طبع ویراسته کتاب حاضر که چاپ چهارم آن است از زمانه و زمینهٔ فرهنگی حافظ، از سبک نوظهور او در غزل، و برای نخستین بار از اندیشه و سلوک سیاسی او سخن می‌رود. همچنین اندیشه‌های فلسفی و کلامی و اندیشه‌های دینی و اعتقادات حافظ (و این‌که آیا شیعه است؟) نیز اندیشهٔ عرفانی او و جایگاه و پایگاهش در عرفان اسلامی/ایرانی، و دو پیام با دستاورد بزرگ او ــ عشق و رندی ــ و سرانجام این موضوع که از حافظ چه می‌توان آموخت، مورد پژوهش قرار گرفته است.

فصل نهایی کتاب، به کتاب‌شناسی توصیفی، یعنی معرفی ارزیابانه و انتقادی بیش از ۱۱۰ کتاب حافظ پژوهانه اختصاص دارد. این کتاب در دست ترجمه به انگلیسی است.