داستایفسکی هنگام ترجمهٔ اوژنی گرانده بود که به فکر نوشتن رمانی با همان حجم افتاد. وی در سپتامبر ۱۸۴۴ به برادرش میخائیل چنین نوشت: دارم رمانی بهاندازهٔ اوژنی گرانده را به پایان میبرم. اثر بکری است. فعلاً مشغول بازنویسیاش هستم … (از کارم راضیام.) شاید چهارصد روبل بدهند. من تمام امیدم را به آن بستهام.
تأثیر بالزاک بر داستایفسکی عمیق و دیرپا بود. بیاغراق میتوان گفت که داستایفسکی بدون این تأثیرگیری شاید نمیتوانست استعداد خلاقهاش را به مجرایی که ما میشناسیم هدایت کند.
