راهنما

ر. ک. نارایان

ترجمهٔ مهدی غبرایی

 راهنما مانند تمام رمان‌های نارایان در شهر افسانه‌ای «مالگودی» می‌گذرد که وی ظرف پنجاه سال گذشته ذره‌ذره آن را ساخته و تکمیل کرده است، اما شیوهٔ «مالگودی» در حقیقت از رمان آقای سامپات (۱۹۴۹) بنیان گذاشته شد: آفرینش شهری کامل متعلق به قرن بیستم در جنوب هند که آدم‌های بسیار گوناگون و متنوعی در آن سرگرم امور دنیوی‌اند، اما هنوز هم، غالباً ناآگاهانه و قطعاً به طرزی طنزآمیز و درعین‌حال فاجعه‌بار و مضحک، تحت‌تأثیر ارزش‌های محافظه‌کارانهٔ باستانی اعتقادات هندو قرار دارند.

نارایان به انگلیسی روان و سلیس می‌نویسد و برخلاف بسیاری از طرفداران غرب در قبال هم‌وطنان اسیر خرافات خود نه تمکین می‌کند و نه خشمگین و آزرده می‌شود. وی با تعویق عمدی داوری و قضاوت دربارهٔ کردار آدمی، تعداد زیادی قصهٔ دل‌انگیز آفریده است که انسان در برابر آن سر تسلیم فرود می‌آورد. رمان راهنما جایزهٔ سال ۱۹۸۵ آکادمی ساهیتیا را نصیبش کرد و تنها در هند در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۵۸ تا، ۱۹۸۳ به ۲۳ چاپ رسید. در سال ۱۹۶۷ نیز دانشگاه لیدز به نارایان دکترای افتخاری داد.

لیدی ال

رومن گاری

ترجمهٔ مهدی غبرایی

رومن گاری در رمان لیدی ال دو دلداده را از میان خیل جوانان اواخر قرن پرآشوب نوزدهم برگزیده که یکی ــ آرمان ــ سودای مبارزهٔ سیاسی را در سر می‌پروراند و دیگری ــ دیانا ــ سودایی عشق است معشوق را به تمامی برای عشق ورزیدن می‌خواهد. پیداست که در کشاکش عشق و مبارزه چه‌بسا یکی فدای دیگری می‌شود و در این هنگامهٔ پرغوغا پیوسته شکننده‌تر آسیب‌پذیرتر است.

«نمی‌دانی چه روزهایی را بی تو گذرانده‌ام. به خاطر این روزها از تو بدم می‌آید. می‌توانستیم با هم خوشبخت باشیم.»

از متن کتاب