طنز و تراژدی

بهاءالدین خرمشاهی

تز تازهٔ مؤلف این کتاب ضبط و پیوند بین طنز و تراژدی است. او در سه بخش از این کتاب، با نقل شعرها و حکایت‌های قدیم و جدید ارتباط نهانی و شگفت‌آور همی‌بستهٔ این دو را که نوعی از دو احساسی‌های انسانی است، نشان می‌دهد.

خرمشاهی از اشعار طنز خود فقط دو نمونه را که دارای این ویژگی است، آورده است. سایر مقالات این کتاب طنزهای منثور و داستانی اوست که بعضی از آن‌ها در نشریات گل‌آقا به طبع رسیده است. مؤلف خود را اهل شهود می‌داند، اما تاکنون عالماً و عامداً کشفی نداشته است، مگر همین پی‌بردن به رابطهٔ «جدلکتیک» بین این دو.

نظرات بسته شده است.